| 26. Zum Schluß | 終わりに |
| Friedrich Rückert | フリードリヒ・リュッケルト |
| Hier in diesen erdbeklommnen Lüften, | この大地の重苦しい風の中、 |
| Wo die Wehmut taut, | 悲しみは露のように消え去り、 |
| Hab ich dir den unvollkommnen Kranz geflochten, | 僕は君のために不完全な花環を編みました、 |
| Schwester, Braut! | 妹よ、花嫁よ! |
| Wenn uns, droben aufgenommen, | 僕らがいつか、天国に迎えられ、 |
| Gottes Sohn entgegenschaut, | 神の御子とまみえる時、 |
| Wird die Liebe den vollkommnen Kranz uns flechten, | 愛が完全な花環を僕らに編んでくれるでしょう、 |
| Schwester, Braut! | 妹よ、花嫁よ! |